Darmowa tapeta na telefon na lato czeka.
Podczas spaceru po lesie na pewno nie raz widzieliście charakterystyczne, zielone liście paproci. Ale czy wiecie, że należą one do prastarej grupy roślin zwanych paprotnikami? Dziś w serii "Uczymy się biologii z SielskoEdu" przyjrzymy się im bliżej. Odkryjemy, jakie jeszcze rośliny należą do tej rodziny, czym się charakteryzują i dlaczego... skrzypy skrzypią. 🌿
Paprotniki to grupa roślin zarodnikowych. W przeciwieństwie do mszaków, u paprotników dominuje samodzielny sporofit – czyli ta duża, zielona roślina, którą widzimy w lesie. Ich gametofit (pokolenie płciowe) jest zredukowany do małego, niepozornego przedrośla.
Ważną cechą ewolucyjną paprotników jest to, że posiadają już wykształconą tkankę przewodzącą (drewno i łyko), co pozwala im osiągać o wiele większe rozmiary niż mchy.
Choć używamy jednej nazwy "paprotniki", grupa ta obejmuje trzy, dość odlegle spokrewnione linie rozwojowe:
Paprocie
Widłaki
Skrzypy
Cofnijmy się w czasie o miliony lat, do ery dewonu i karbonu. Wtedy na Ziemi rosły gigantyczne, drzewiaste paprotniki, tworzące gęste lasy.
To właśnie im zawdzięczamy jeden z najważniejszych surowców energetycznych.
Ich obumarłe szczątki, przykryte warstwami ziemi i odcięte od dostępu tlenu, nie gniły, lecz pod wpływem wysokiego ciśnienia powoli ulegały zwęgleniu. Najpierw przekształcały się w torf, a następnie w pokłady węgla kamiennego, z którego korzystamy do dziś.
To najbardziej znana grupa paprotników. Z pewnością kojarzycie je z leśnego runa.
Sporofit (Roślina właściwa): To, co potocznie nazywamy paprocią, to jej sporofit. Składa się on z podziemnej łodygi, czyli kłącza, z której wyrastają korzenie oraz charakterystyczne, duże liście, często pierzasto podzielone na mniejsze listki.
Zarodnie: Jeśli spojrzycie na spodnią stronę liścia paproci, możecie zobaczyć małe, brązowe plamki. To kupki zarodni. Jedna paproć może w ciągu życia wytworzyć nawet bilion zarodników!
Gametofit (Przedrośle): Z zarodnika wyrasta mała, sercowata roślinka (wielkości paznokcia) przytwierdzona do podłoża chwytnikami.
To przedrośle. Znajdują się na nim organy rozrodcze: rodnie (żeńskie) i plemnie (męskie).
Podobnie jak u mchów, do zapłodnienia u paproci niezbędna jest woda 💧. Plemniki muszą przepłynąć w kropli deszczu lub rosy z plemni do rodni. Dlatego paprocie najczęściej spotykamy w miejscach wilgotnych i zacienionych.
W naszych lasach pospolite są gatunki takie jak orlica pospolita, wietlica samcza czy narecznica samcza.
Niestety, wiele pięknych paproci jest dziś rzadkich i podlega ochronie prawnej. Należą do nich m.in.:
Języcznik zwyczajny,
Pióropusznik strusi,
Długosz królewski.
Widłaki łatwo rozpoznać po płożących się łodygach i charakterystycznych, widlasto rozgałęzionych pędach. Ich liście z zarodniami zebrane
są w kłosy zarodnionośne na szczytach pędów, co sprawia, że przypominają małe świeczki lub choinki.
Zarodniki widłaków są bardzo lekkie i bogate w olejki eteryczne, przez co są łatwopalne. Dawniej wykorzystywano je do tworzenia efektów specjalnych w teatrach i fotografii – podpalone tworzyły efektowne błyski i kłęby dymu (tzw. proszek widłakowy).
⚠️ Ważne: Wszystkie gatunki widłaków w Polsce są objęte ścisłą ochroną. Rosną bardzo powoli (cykl rozwojowy może trwać nawet 20 lat!),
a w przeszłości były masowo niszczone przy zbieraniu na dekoracje (np. do palm wielkanocnych).
Nazwa tych roślin nie jest przypadkowa – ich pędy naprawdę skrzypią podczas zgniatania. Dlaczego? Zawdzięczają to dużej zawartości krzemionki
w ścianach komórkowych (to ten sam materiał, z którego zrobiony jest piasek czy szkło). Dzięki temu są szorstkie i dawniej używano ich jako naturalnych zmywaków do czyszczenia garnków.
Pędy są podzielone na regularne odcinki (międzywęźla).
Z każdego odcinka (węzła) wyrastają w okółkach małe odgałęzienia i łuskowate liście.
Całość przypomina miniaturową choinkę.
Najbardziej znanym gatunkiem jest skrzyp polny, często spotykany na polach i ugorach. Warto jednak wiedzieć, że pod ochroną znajduje się jego rzadszy, większy kuzyn – skrzyp olbrzymi, który w Polsce może osiągać ponad metr wysokości.
Mam nadzieję, że ten przewodnik pomógł Wam uporządkować wiedzę o świecie paprotników.
📝 Chcesz mieć pewność, że wszystko zapamiętasz?
W sklepiku SielskoEdu czekają na Was gotowe notatki do druku z tego tematu. Idealne do wklejenia do zeszytu i szybkiej powtórki przed lekcją!
Do zobaczenia w kolejnym wpisie! 👋
Bibliografia:
Biologia Campbella, Jane B. Reece i in., Wydawnictwo Rebis, Poznań 2021, wydanie II
Botanika i biologia komórki. Podręcznik dla liceum ogólnokształcącego, A. Batko i in., Wydawnictwo Prószyński i S-ka, Warszawa 1999.