Kojarzymy je głównie z występującym w Polsce ślimakiem winniczkiem, który porusza się w słynnym „ślimaczym tempie”. Warto jednak pamiętać, że większość przedstawicieli tej grupy żyje w morzach. Ślimaki posiadają zazwyczaj spiralnie skręconą muszlę, do której mogą się schować w razie zagrożenia.
  Ciekawostką jest ich język - znajduje się na nim tarka. Ma ona rzędy ostrych ząbków, które działają jak tarka w kuchni – służą do odgryzania i rozdrabniania jedzenia.
  Te ślimaki, które żyją w wodzie, mają skrzela, a lądowe oddychają przez jamę płaszczową (działa ona trochę jak płuca, ale pamiętajcie, że to nie jest takie samo płuco jak nasze!). 

 Do małży należą np. ostrygi i omółki. W przeciwieństwie do ślimaków ich muszla składa się z dwóch połówek, które są ze sobą złączone. Małże mają bardzo silne mięśnie, dzięki którym mogą mocno zamknąć swoją „skorupkę”.

To ciekawe stworzenia, bo są filtratorami – wyłapują drobne jedzenie prosto z wody. Z tego powodu nie posiadają głowy, języka ani tarki.
  Oddychają za pomocą skrzeli, a większość z nich prowadzi osiadły tryb życia. 

To morskie drapieżniki, do których zaliczamy m.in. ośmiornice oraz kałamarnice.
U nich noga zmieniła się w ramiona oraz specjalny lejek. Głowonogi poruszają się jak małe rakiety: nabierają wodę, a potem gwałtownie ją wystrzykują przez lejek.
W przeciwieństwie do ślimaków, ich muszla jest zredukowana i znajduje się wewnątrz ciała lub zanikła całkowicie.
  Głowonogi wyróżniają się od pozostałych grup mięczaków tym, że mają zamknięty układ krwionośny oraz posiadają lepiej rozwinięty mózg i narządy zmysłów.
  Pewnie dlatego, że muszą polować, a osiadłe małże czy powolne ślimaki nie muszą być aż tak sprytne.