Embedded Files
Uczymy się zoologii
Tkanki zwierzęce – proste wyjaśnienie.
Część 1: Jak się poruszamy?
Tkanki zwierzęce – proste wyjaśnienie.
Część 1: Jak się poruszamy?
Wstęp
Dziś rozpoczynamy nowy, duży dział: tkanki zwierzęce. Zanim pomyślisz "ej, ale mnie interesuje anatomia człowieka, a nie zwierząt", pamiętaj – człowiek to też ssak! Wszystko, o czym dzisiaj przeczytasz, dotyczy również Twojego ciała.
Czym właściwie jest tkanka? Najprościej mówiąc, to zespół komórek, które mają podobną budowę i współpracują ze sobą, aby pełnić w organizmie określoną funkcję. Naukę, która zajmuje się badaniem tkanek, nazywamy histologią.
Wyróżniamy cztery podstawowe grupy tkanek:
Tkankę nabłonkową.
Tkankę mięśniową.
Tkankę nerwową.
Tkankę łączną.
Temat jest obszerny, dlatego podzieliłam go na części. Dziś weźmiemy pod lupę te tkanki, które umożliwiają nam ruch i utrzymanie postawy ciała: tkankę mięśniową oraz tkankę łączną szkieletową.
Tkanka mięśniowa – siła napędowa
Tkanka mięśniowa – siła napędowa
Główną supermocą tej tkanki jest zdolność do kurczenia się. Jak ona to robi? W cytoplazmie jej komórek znajdują się specjalne białka kurczliwe: aktyna i miozyna. Tworzą one włókienka, które umożliwiają skórcz komórki.
Wyróżniamy 3 rodzaje tkanki mięśniowej. Ich nazwy są świetną ściągą, bo podpowiadają nam, jak wyglądają pod mikroskopem:
Tkanka mięśniowa gładka.
Tkanka mięśniowa poprzecznie prążkowana szkieletowa.
Tkanka mięśniowa poprzecznie prążkowana sercowa.
Omówmy je po kolei!
1. Tkanka mięśniowa gładka
1. Tkanka mięśniowa gładka
Dlaczego "gładka"? Bo pod mikroskopem nie widać na niej prążków. Włókienka kurczliwe są ułożone wzdłuż komórki, nie tworzą prążków.
Jej komórki mają charakterystyczny, wrzecionowaty kształt (są zwężone na końcach i szersze w środku) i posiadają jedno jądro komórkowe położone centralnie.
Jak działa?
Kurczy się powoli.
Jest wytrzymała – może pracować długo i się nie męczy.
Jej działanie jest niezależne od naszej woli.
Gdzie ją znajdziemy?
W narządach wewnętrznych, o których działaniu nie musimy myśleć. Buduje ściany przewodu pokarmowego (to ona przesuwa jedzenie w jelitach) czy naczyń krwionośnych. To genialne rozwiązanie natury – wyobraź sobie, że po każdym obiedzie musisz świadomie sterować żołądkiem, żeby trawił. Na szczęście mięśnie gładkie robią to za nas!
2. Tkanka mięśniowa poprzecznie prążkowana szkieletowa
2. Tkanka mięśniowa poprzecznie prążkowana szkieletowa
To te mięśnie, które zazwyczaj mamy na myśli, mówiąc o "muskułach". Budują mięśnie przyczepione do szkieletu.
Poruszaj teraz prawą dłonią. Zrobione? Właśnie zmusiłeś tę tkankę do pracy.
Cechy charakterystyczne:
Działa zależnie od naszej woli – to my decydujemy, kiedy zrobić ruch.
Kurczy się bardzo szybko, ale też szybko się męczy (dlatego nie możemy biec sprintem w nieskończoność).
Budowa:
Komórki tej tkanki są tak długie (mogą mieć nawet kilkadziesiąt centymetrów!), że nazywamy je włóknami mięśniowymi. Pod mikroskopem widać
na nich naprzemienne jasne i ciemne paski – to właśnie prążkowanie. Podczas skurczu jasne prążki "wślizgują się" między te ciemne.
Ciekawostką jest liczba jąder komórkowych. W jednym włóknie jest ich bardzo dużo i leżą one na obrzeżach komórki, tuż pod błoną komórkową (to ważna cecha rozpoznawcza na sprawdzianie!).
3. Tkanka mięśniowa poprzecznie prążkowana sercowa
3. Tkanka mięśniowa poprzecznie prążkowana sercowa
Jak sama nazwa wskazuje – buduje nasze serce. To tkanka do zadań specjalnych.
Jak działa?
Musi pracować non-stop przez całe nasze życie.
Jest niesamowicie wytrzymała – nigdy się nie męczy.
Jej skurcze są niezależne od naszej woli (serce bije samo, nie musimy mu o tym przypominać).
Budowa:
Podobnie jak w mięśniach szkieletowych, tutaj też widać prążki. Jednak komórki wyglądają inaczej: są krótsze, rozgałęzione (często przypominają literę Y) i mają zazwyczaj jedno jądro położone w centrum. Dzięki rozgałęzieniom komórki łączą się ze sobą, co pozwala na błyskawiczne przekazywanie sygnału "skurcz!" po całym sercu.
Tkanka łączna szkieletowa (oporowa)
Tkanka łączna szkieletowa (oporowa)
Druga bohaterka dzisiejszego wpisu to tkanka, która stanowi rusztowanie dla całego organizmu.
Co łączy wszystkie tkanki łączne? To, że przestrzeń między nimi wypełnia substancja międzykomórkowa.
W przypadku tkanki łącznej szkieletowe w tej substancji znajdują się włókna zbudowane z dwóch ważnych białek:
Kolagen – zapewnia odporność na rozerwanie (twardość).
Elastyna – zapewnia sprężystość (giętkość).
Na pewno słyszeliście te nazwy w reklamach kremów czy suplementów na stawy. W zależności od tego, których włókien jest więcej
i jak są ułożone, wyróżniamy różne rodzaje tkanki szkieletowej.
1. Tkanka chrzęstna
1. Tkanka chrzęstna
Jest zbudowana z komórek zwanych chondrocytami. Są one położone pojedynczo lub po kilka w jamkach, otoczone substancją międzykomórkową. Co ważne – chrząstka nie ma naczyń krwionośnych!
Wyróżniamy trzy rodzaje tej tkanki:
Tkanka chrzęstna szklista: Ma bardzo cienkie włókna kolagenowe, których pod mikroskopem prawie ich nie widać.
Substancja międzykomórkowa wygląda na gładką i lśniącą – stąd nazwa "szklista". Buduje szkielety zarodków (zanim skostnieją),
czy powierzchnie stawowe (by kości się nie ścierały).Tkanka chrzęstna sprężysta: Zawiera mnóstwo włókien elastynowych. Dzięki temu jest niesamowicie giętka. Zróbmy test: chwyć swoje ucho
i spróbuj je wygiąć. Udało się? Nic się nie złamało? To właśnie zasługa tej tkanki, która buduje małżowinę uszną.Tkanka chrzęstna włóknista: To "siłaczka" wśród chrząstek. Ma grube pęczki włókien kolagenowych, dzięki czemu jest bardzo wytrzymała
na rozerwanie. Znajdziemy ją tam, gdzie działają duże siły, np. w dyskach międzykręgowych w kręgosłupie.
2. Tkanka kostna
2. Tkanka kostna
To najtwardsza tkanka w świecie zwierząt. Dlaczego jest tak twarda? Ponieważ jej substancja międzykomórkowa jest przesycona solami mineralnymi (głównie solami wapnia). Dlatego rodzice mają rację, mówiąc: "pij mleko (wapń), będziesz mieć mocne kości!". Oprócz wapnia, kość zawiera też włókna kolagenowe tworzące charakterystyczne dla tej tkanki blaszki.
Komórki kostne to osteocyty. Mają one charakterystyczny, gwieździsty kształt i łączą się ze sobą długimi wypustkami. W przeciwieństwie
do chrząstki, kość jest silnie ukrwiona i unerwiona (dlatego złamanie tak boli!).
Wyróżniamy dwa rodzaje tkanki kostnej:
Tkanka kostna zbita: Jest bardzo twarda i wytrzymała. Pod mikroskopem wygląda niesamowicie – blaszki kostne ułożone są w koncentryczne koła. W samym środku takiego "koła" biegnie kanał, w którym znajdują się naczynia krwionośne i nerwy. Tkanka ta buduje trzon kości długich (np. kości udowej) i zewnętrzną warstwę kości płaskich.
Tkanka kostna gąbczasta: Jak sama nazwa wskazuje, przypomina gąbkę. Blaszki kostne są tu ułożone nieregularnie, tworząc sieć beleczek. Dzięki temu kość jest lżejsza, ale nadal wytrzymała. Co znajduje się w wolnych przestrzeniach tej "gąbki"? Czerwony szpik kostny, który produkuje krew! Tę tkankę znajdziemy we wnętrzu kości płaskich i na końcach kości długich.
Podsumowanie i co dalej?
Uff, sporo wiedzy jak na jeden raz! Od mięśni, które kurczą się zależnie lub niezależnie od naszej woli, po twarde kości i elastyczne chrząstki.
W kolejnym wpisie zajmiemy się kolejnymi bohaterami naszego organizmu.
📥 Zapowiedź notatek wizualnych!
Już wkrótce w moim sklepie pojawi się kompletny zestaw notatek o tkankach zwierzęcych. Znajdziesz w nim rysunki wszystkich omówionych tkanek (narysowane w moim stylu!), najważniejsze definicje oraz – co najważniejsze – tabele porównawcze, które uratują Cię przed sprawdzianem.
Notatki będą dostępne od razu po opublikowaniu ostatniego wpisu z tej serii. Bądźcie czujni!
Do zobaczenia w kolejnej lekcji! 🌿
Bibliografia:
Zoologia. Podręcznik dla liceum ogólnokształcącego, J. Grzegorek, E. Jastrzębska, E. Pyłka-Gutowska, Wydawnictwo Prószyński i Spółka, Warszawa 1999.
Page updated
Google Sites
Report abuse